Βρήκα σ' ένα λεξικό...

τα παραπάνω λόγια...Μεγάλα λόγια; Ψεύτικα;  Ισως!
Δεν με ενδιαφέρει.
Σκέφτηκα ότι αυτό ήταν το νόημα που
έψαχνα
τόσο καιρό να δώσω
σε αυτή την λέξη
και έτσι...
σταμάτησα να αναρωτιέμαι.

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Χρόνος

Δεν έχω τίποτα να πω και έτσι συνεχίζω το ταξίδι μου σιωπηλά. 

Δεν έχουν σημασία οι προθέσεις, αφού στη ζωή μένει μόνο το αποτύπωμα. 

Δεν έχουν σημασία οι λέξεις αφού οι πράξεις ζουν κάπου αλλού. 

Όσοι θέλουν να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους βρίσκουν τον τρόπο. 

Ανοίγω κάθε μέρα το δώρο της ζωής και προσπαθώ να φερθώ στο χρόνο όπως του αξίζει. 

Δεν ακούω ότι είναι φάλτσο, στα ψεύτικα κάνω χώρο και απομακρύνομαι, από τους μπερδεμένους ανθρώπους τρέχω μακριά.
Δεν ονειρεύομαι πάνω στην άμμο, ονειρεύομαι μέσα στο κύμα. 

Οι άνθρωποι είναι το νόημα της ζωής μου και τους διαλέγω, δεν με αφήνω να φοβηθώ και στήνω στις λύπες μου ενέδρες με χαρές. 

Δε μιλάω για μένα, μιλάω για εσένα που κατάλαβες όσα είπα σα δικά σου.

Το μοιράστηκαν μαζί μας απ' το dinatomirmigi.blogspot.gr

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Η Σπασμένη Κούκλα

Με κοιτάω στον καθρέφτη
μία κούκλα σπασμένη
σπασμένη και τον τρόπο δεν ξέρω
που ξανά θα ενωθώ

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται

Μην δίνεις τόσο εύκολα!

Δεν έχω θυμό μέσα μου!

Δεν έχω έχθρα για κανέναν!

Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη!

Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!

Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!

Μη μου ξυπνάς τη λύπη μέσα μου...

Άστη να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί...

Θα 'θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω...

Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ...

Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω...

Το μόνο που θέλω είναι να κοιμήσω την λύπη μου..

Να την κοιμήσω και να την ξεχάσω..

Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα...

Κι ας μην τα ξεχνώ...

Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλω...

Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια...

Τώρα πια, ξέρω, τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου...

Είναι όλα ξεκάθαρα πια..

Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια

μας κοιτούν κατάματα...

Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται..

Είναι επιλογή να κάνω την χαζή..

Κι ίσως είναι η σοφότερη επιλογή απ' όλες...

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Ο Παλιάτσος και η Άνιμα

 

 

"Θέλω να μιλήσω για μια μερίδα χαρακτήρων, που δεν οδηγούνται σε επιλογή ακατάλληλου συντρόφου από τις παραπάνω αιτίες, από ναρκωτικό ενθουσιασμό δηλαδή, από τη βιασύνη του επιτακτικού πόθου, από νεανική αστοχία. 

 

Υπάρχουν περιπτώσεις, πολλές, που κάποιοι κανονικά επιλέγουν, προτιμούν, να δεθούν με ακατάλληλο ταίρι. Συνειδητά και περισσότερο μισοσυνειδητά, ρέπουν να διαλέξουν ένα πρόσωπο ακίνδυνο για την ψυχή τους. Πρόσωπο ασφαλές για την ισορροπία τους, για τις αντοχές τους. Επιδιώκουν να συγκρατήσουν τα συναισθήματά τους σε όριο ελεγχόμενο, σε βαθμό ζέσης υποφερτό. Δεν αντέχουν τον μεγάλο πόνο, την αιμόφυρτη ρωγμή, την απώλεια του αυτοελέγχου, το άγχος της αβεβαιότητας, το να κρατάει άλλος στα χέρια του τη ζωή και το θάνατό σου, το άλμα στο κενό και στο καινό. Όλα εκείνα δηλαδή που υπόσχεται και απειλεί η μεγάλη αγάπη....

 

Φτιάχνουν λοιπόν ερωτική σχέση και γάμο με άνθρωπο που δε συνταράσσει, ώστε να μη διαταράσσει το γάμο τους. Το προτιμούν. Ώστε να μπορούν και να χωρίσουν εύκολα. Ώστε να μπορούν να φύγουν. Για να μην πονέσουν φριχτά αν εγκαταλειφθούν, για να ξεχάσουν κατόπιν εύκολα, και, πιο πολύ, για να είναι σε θέση γρήγορα να αναπληρώσουν. Ζητούν ταίρι αναλώσιμο΄ο αναντικατάστατος άλλος τους πέφτει θανάσιμα βαρύς. Ο γνήσιος έρωτας είναι - θες δε θες - πιστός...

 

Όχι, δε θέλουν να συναντήσουν το πρόσωπο του γνήσιου, του μεγάλου έρωτά τους. Το πρόσωπο που θα τους συγκλονίσει. Δεν έχουν τα κότσια για τόσο κίνδυνο, για τόση οδύνη. Και να το συναντήσουν, θα κάνουν πως δεν το κατάλαβαν. Και να το κατάλαβαν, θα προσπαθήσουν να το υποτιμήσουν. Θα το στολίσουν με ελαττώματα για να το αποφύγουν. Για να δικαιολογηθούν που δεν τολμούν. Ίσως και να μην πιστεύουν πως το αξίζουν. Έχουν πολύ ψυχικό και πνευματικό μόχθο όλα τούτα...

Είναι απίστευτο, αλλά οι περισσότεροι έτσι περίπου ζούμε τις ζωές μας. Δε ζούμε. Προσπαθούμε μόνο να μην πεθάνουμε..."

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Οσα κομμάτια κι αν με κόψεις...

... δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να με νοιώσεις

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Ποίημα στους φίλους

Δεν µπορώ να σου δώσω λύσεις,

για όλα τα προβλήµατα της ζωής,

ούτε έχω απαντήσεις

στις αµφιβολίες ή τους φόβους σου,

αλλά µπορώ να σε ακούσω

και να τα µοιραστώ µαζί σου.

Δεν µπορώ ν’ αλλάξω

το παρελθόν σου ούτε το µέλλον σου.

Αλλά όταν µε χρειάζεσαι

θα ‘µαι δίπλα σου.

Δεν µπορώ ν’ αποτρέψω

να µη σκοντάψεις.

Μόνο µπορώ να σου προσφέρω το χέρι µου,

για να κρατηθείς

και να µη πέσεις.

Οι χαρές σου.

Οι θρίαµβοί σου

κι οι επιτυχίες σου

δεν είναι δικά µου.

Αλλά χαίροµαι ειλικρινά

να σε βλέπω ευτυχισµένο.

Δεν κρίνω τις αποφάσεις

που παίρνεις στη ζωή.

Περιορίζοµαι στο να σε στηρίζω,

να σε παροτρύνω

και να σε βοηθώ όταν µου το ζητάς.

Δεν µπορώ να σου χαράζω όρια

που µέσα τους οφείλεις να κινείσαι,

αλλά σου προσφέρω αυτό το χώρο,

τον απαραίτητο για ν’’ αναπτυχθείς.

Δεν µπορώ να αποτρέψω τον πόνο σου

όταν κάποια λύπη σου σχίζει την καρδιά,

αλλά µπορώ να κλάψω µαζί σου

και να µαζέψω τα κοµµάτια,

για να τη φτιάξω από την αρχή.

Δεν µπορώ να σου πω ποιος είσαι

ούτε ποιος θα όφειλες να είσαι.

Μονάχα µπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι

και να ‘µαι φίλος σου.

Αυτές τις ηµέρες σκέφτηκα

τους φίλους και τις φίλες µου.

Δεν ήσουν ψηλά ούτε χαµηλά ούτε στη µέση.

Δεν ήσουν στην αρχή

ούτε στο τέλος της λίστας.

Δεν ήσουν το νούµερο ένα

ούτε το τελικό,

ούτε διεκδικώ να ‘µαι πρώτος,

δεύτερος ή ο τρίτος στη δική σου.

Φτάνει που µε θες για φίλο.

Ευχαριστώ που ‘µαι αυτό

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Το μέτρημα

Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη
φιλίες κι αγάπες που πήραν οι δρόμοι
κλεμμένοι, κρυμμένοι, κρυφά δανεισμένοι
τυχαίοι, γενναίοι, δειλοί,φοβισμένοι.
Δικοί μου και ξένοι, λαμπροί και θλιμμένοι
σε σχέσεις, σε σπίτια καλά κλειδωμένοι.
Χαρούμενοι, άσχετοι,συνεπιβάτες
μποέμ καλλιτέχνες, παιδιά με γραβάτες.
Εχθροί μου και φίλοι, μικροί και μεγάλοι
που δίνουν με μέτρο,που κάνουν σπατάλη.
Αγάπες που έμοιαζαν να 'χουν αξία
και άλλες που ξέμειναν στη χειραψία.
Φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα
οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα
όσοι ζουν με το αίσθημα...
Φοβάμαι πως χάνω το μέτρημα.......

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Ritorno da te contra il vento che c´è.

Καλημέρα. Καλώς σας βρήκα πάλι!!!
Μια απ' τις ομορφότερες φωτογραφίες της Island Angel.

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Τι είναι αγάπη...;

Άμα πεινάς το ξέρεις. Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου. Άμα κρυώνεις, το ίδιο. Άμα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις; Γιατί: τι είναι η αγάπη; Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα. Είπε πως είναι κάτι σαν φωτιά. Μα είναι; Άλλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα, άλλος σαν δοξαριά. Τι είναι τέλος πάντων… Κι αν, πάλι, αγάπη είναι κάτι που το λένε «αγάπη», είναι αυτό η αγάπη;

Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;

Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ” ένα έρημο δάσος… Αν δεν τ” ακούσει κανείς.. είναι κελάηδηγμα; Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι, αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αυτάκι ενός άλλου πουλιού;

Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι πάνω σ” αυτό και τα κάνανε θάλασσα. Αυτοί, γι” αγάπη!… Τα μωρά ξέρουν περσσότερα.

Ένα λουλούδι είπε: «Αγάπη; Είμαι εγώ». Τρελαίνεσαι με τέτοια καμώματα. Ένας «Πέρσης» θα πει αυτό είναι «τρίχα». Ένας βαρκάρης θ” αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελο του. Δε θα ξέρει να πει τίποτα. Μπορεί αυτό να είναι αγάπη. Μα είναι; Ποιος να του το πει;

Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δε χρειάζεται να το πεις, το έχεις και ησυχάζεις.

Σε καίει… Σε λιώνει… Εσύ το βλέπεις. Κι αντί να βάλεις τα κλάμματα, το ρίχνεις στο τραγούδι. Είσαι μεθυσμένος και δεν έχεις πιει ούτε στάλα!

Αυτό το «πράμα» πρέπει να σκάβεις μέσα σου μια λακούβα να το θάβεις, κι ό, τι βρέξει. Μην το λες πουθενά. Άστο να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ” όνομά της. Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια, που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις… Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες… θα “χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός, μα θα είσαι και άσκημος. Θα “χεις φρικτά ασκημίσει.

Αλήθεια… αυτό είναι η αγάπη; 

Όποιος αγαπά δεν μπορεί να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά, δεν το ξέρει.

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Τα λόγια της.. Σιωπής

Kάποτε μου χάρισες αυτό το τραγούδι. Θυμάσαι;

Μου είχες πει να το «κρατήσω». Για πάντα. 

Θυμάσαι;

Μου είχες πει πως ανάμεσα στο χθες και στο αύριο,

ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον,

ανάμεσα στο μαζί και στο χώρια,

Θα «ζούσε» για μας πάντα αυτό το τραγούδι…

Είχες δίκιο.

Διάλεξα να αφήσω την καρδιά μου να «δώσει» αλήθεια…

Διάλεξες να «δώσεις» κάτι που έμοιζε με αλήθεια…

και τότε…έμαθα… κατάλαβα πως :

Ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια υπάρχει πάντα η διέξοδος της σιωπής…

Αν ήξερα.. τότε  τι μου χάριζες δεν θα δίσταζα στιγμή να στο επιστρέψω πίσω. Και μαζί με αυτό μία δική μου αλήθεια :

«Μάθε τη γλώσσα της πραγματικής σιωπής κι ύστερα έλα να μου πεις, πως κλείνεται το ρήμα σ' αγαπώ...»

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

Τίποτα καλό δεν χάνεται

Τον Νοέμβρη του 1958, ο γνωστός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, έλαβε ένα γράμμα από τον έφηβο γιό του, Τομ. Στο γράμμα του ο Τομ, αναφερόταν σε μια συμμαθήτρια με το όνομα Σούζαν με την οποία πίστευε πως ήταν ερωτευμένος.

Ο Στάινμπεκ απάντησε την ίδια μέρα…

Νέα Υόρκη
10 Νοεμβρίου 1958

Αγαπητέ Τομ:

Λάβαμε το γράμμα σου σήμερα το πρωί. Θα σου απαντήσω από τη δική μου οπτική γωνία και η Ελαίν φυσικά από τη δική της.

Πρώτα απ” όλα αν είσαι ερωτευμένος, είναι καλό πράγμα. Είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην αφήσεις λοιπόν κάποιον αυτό το γεγονός να στο υποβαθμίσει.

Δεύτερον, υπάρχουν πολλά είδη αγάπης. Ένα από αυτά είναι η εγωιστική και με κακό τρόπο αγάπη που χρησιμοποιείται μονάχα για αυτοεκτίμηση.  Αυτό είναι ένα άσχημο και καταστροφικό είδος.

Το άλλο είναι ένα ξεχείλισμα από οτιδήποτε καλό έχεις μέσα σου όπως: η ευγένεια, το ενδιαφέρον για τον άλλο, ο σεβασμός…όχι μονάχα ο κοινωνικός σεβασμός με καλούς τρόπους, αλλά ο μέγιστος σεβασμός, ο οποίος είναι η αναγνώριση ενός ανθρώπου ως πολύτιμος και μοναδικός για σένα.

Το πρώτο είδος, μπορεί να σε αρρωστήσει και να σε κάνει μικρό και αδύναμο. Το δεύτερο είδος όμως, μπορεί να απελευθερώσει σε σένα μια δύναμη, ένα κουράγιο και μια καλοσύνη, ακόμα και μία σοφία που δεν γνώριζες πως διαθέτεις.

Λες πως αυτή η αγάπη δεν είναι όπως αυτή που νοιώθουμε για ένα κουτάβι. Αν το αισθάνεσαι βαθιά, φυσικά δεν είναι όπως η αγάπη για ένα κουτάβι. Αλλά δεν νομίζω πως με ρώτησες για το τι αισθάνεσαι. Ξέρεις καλύτερα από τον καθένα. Αυτό που μου ζητάς είναι να σε βοηθήσω με το τι να κάνεις και αυτό θα σου πω.

Καταρχάς, δόξασε αυτό το συναίσθημα και νιώσε χαρούμενος και ευγνώμον γι” αυτό. Το αντικείμενο της αγάπης είναι το καλύτερο και το ομορφότερο. Προσπάθησε να το ζήσεις όσο περισσότερο μπορείς.

Αν αγαπάς κάποιον, δεν είναι κακό να του το πεις, μόνο που πρέπει να θυμάσαι πως μερικοί άνθρωποι είναι αρκετά ντροπαλοί και πως στα λεγόμενά τους θα πρέπει να λάβεις υπόψη σου και τη συστολή τους.

Τα κορίτσια έχουν ένα τρόπο να γνωρίζουν ή να νοιώθουν αυτό που αισθάνεσαι, συνήθως όμως τους αρέσει και να το ακούνε.

Κάποιες φορές συμβαίνει, αυτό που νοιώθεις να μην επιστρέφεται σε “σενα για τον ένα η τον άλλο λόγο, αλλά αυτό δεν κάνει τα συναισθήματα σου λιγότερο πολύτιμα.

Τέλος, γνωρίζω τα συναισθήματά σου γιατί τα έχω κι εγώ και είμαι πολύ χαρούμενος που τα αισθάνεσαι.

Θα ήταν μεγάλη μας χαρά να γνωρίσουμε την Σούζαν και φυσικά είναι ευπρόσδεκτη. Η Ελαίν θα κάνει όλες τις ετοιμασίες με μεγάλη χαρά. Γνωρίζει κι αυτή για την αγάπη και ίσως να μπορέσει να σε βοηθήσει περισσότερο απ” ότι εγώ σ” αυτό το θέμα.

Και να μη φοβάσαι να χάσεις. Αν είναι σωστό, θα συμβεί. Το σημαντικό είναι να μην υπάρχει βιασύνη. Τίποτα καλό δεν χάνεται.

Με αγάπη

ο Πατέρας σου

Αναρτήθηκε από την Island Angel

Hurt me with the truth but never comform me with a lie !

"Per te" Josh Groban

Τι κρίμα! Ένα τόσο όμορφο τραγούδι να μου φέρνει στο μυαλό τα λόγια της Αλκυόνης...

"Την είδα μια μέρα να κρατά στην αγκαλιά της ένα ολοκόκκινο μεταξωτό φουλάρι. Θέλω να το χαρίσω, μονολογούσε. Θέλω να το χαρίσω και δε βρίσκω κανένα να του ταιριάζει."

Τι κρίμα...

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Θάλασσα πικροθάλασσα γιατί να σ’ αγαπήσω...

Σεβάχ, απάνεμο λιμάνι εδώ, δεν θα σου υποσχεθώ. Ώρες ώρες πιάνει μια φουσκοθαλασσιά, αλίμονό μας...
Καλώς σε!

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

"Αξίζουν όλοι οι άνθρωποι;"

Διάβασα ένα άρθρο σήμερα. Είχε τίτλο "Αξίζουν όλοι οι άνθρωποι;". Το έχει γράψει ένα νέο παιδί, φοιτητής. Ένα παιδί που έχει επιλέξει έναν μοναχικό τρόπο σκέψης και ως φυσικό επόμενο, πιστεύω έναν μοναχικό τρόπο ζωής. Αναρωτιόταν αν υπάρχει λόγος να αναλωθεί και να χάσει τον καιρό του προσπαθώντας να γίνει περισσότερο "κοινωνικός". Θα παραθέσω το link του άρθρου για να διαβάσετε τις δικές του σκέψεις.

http://doppelsden.blogspot.gr/2007/09/blog-post_22.html

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η φράση "κάθησα και παρατήρησα". Πως είναι δυνατόν να την λέει ένα τόσο νέο παιδί. Θα ήθελα να το ταρακουνήσω και να του πω...
"Η ζωή αγόρι μου δεν είναι για να την παρατηρείς, αλλά για να την ζεις. Οι άνθρωποι δεν είναι εικόνες να τους κοιτάς. Πρέπει να τους ακούς, να τους αφουγκράζεσαι, να τους "κοιτάς" πραγματικά, να τους γνωρίζεις. Όχι, δεν αξίζουν όλοι. Και αυτό είναι κάτι τελείως υποκειμενικό. Αυτός που για σένα δεν αξίζει μία για κάποιον άλλον είναι ο κόσμος ολόκληρος. Αν όμως δεν τους γνωρίσεις, αν κλειστείς στον "βούρκο του κόσμου σου" όπως λες, πως θα κρίνεις ποιος αξίζει και ποιος όχι;  Και αν κάποιος από αυτούς είναι ο "δικός σου ολόκληρος κόσμος", πως θα τον αναγνωρίσεις αν πρώτα δεν τον γνωρίσεις;

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Φύσηξε αλλαγή...

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

What if...she is the rose...

Το πιο όμορφο...

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Στο τίποτα, στο ποτέ και στο πουθενά...

Τίποτα. Κοιμήσου. Εμείς τελειώσαμε. Δεν έχει δάκρυα πια. Κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν.

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή

Όλοι, εμείς, που σκάβουμε με τα νύχια μας τον ουρανό,
ώρα μεσάνυχτα, για να φωνάξουμε στον ήλιο "φτου ξελεφτερία".

Όλοι εμείς, που δραπευτεύουμε απ' το φεγγίτη της οδύνης,
για να φιλήσουμε στο στόμα τη χαρά.

Όλοι εμείς που μαλώσαμε στη μοιρασιά των άστρων.

Που δε συναντήσαμε ποτέ κανέναν στο δρόμο μας για να
μας δώσει πληροφορίες, κατά που πέφτει η σιγουριά.

Όλοι εμείς, που όταν βρεθούμε κάτω από ερείπια,
διώχνουμε με χαμόγελα τους διασώστες.

Όλοι εμείς, που ψάξαμε στ' αζήτητα
να βρούμε τα στολίδια της ψυχής μας.

Που κάναμε τα μεγάλα ταξίδια μας στις φτερούγες των κύκνων.

Όλοι εμείς, οι σιωπηλοί ακροβάτες μιας υπόσχεσης μάταιης.

Όλοι εμείς, που παραπλανήσαμε τους ανέμους,
που ξελογιάσαμε τις ελπίδες.

Όλοι εμείς, που ερωτευθήκαμε ό,τι μας αφάνιζε.

Όλοι εμείς οι αφρούρητοι, που δεν είχαμε ποτέ ένα
άλλοθι για τα λάθη μας.

Όλοι εμείς οι αντιρρησίες της παρηγοριάς.

Όλοι εμείς, είμαστε μπάσταρδα του Θεού.

Ακόμα κι αν φοβήθηκε να μας αναγνωρίσει,
ένα είναι το σίγουρο.
Μας έχει αδυναμία.
Να το ξέρετε.

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.

Ερωτάς το γελοίο και το δέος

Τίποτα πιο απάνθρωπο από την υποχρέωση . Τίποτε πιο εξαντλητικό από την προσποίηση, ιδίως του ότι είσαι μια χαρά. Τίποτε πιο εξουθενωτικό από το να χαμογελάς, να ενδιαφέρεσαι, και να κουβεντιάζεις με το ζόρι, όταν το μόνο που λαχταράς είναι να βυθιστείς στην σιωπή σου και στον ήρεμο σκοτάδι από το οποία προέκυψες.

 
Γιατί πονάει τούτη η ξαφνική άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο; Μας θυμίζει πώς η ανάγκη του έρωτα μονάχα παρίστανε την πεθαμένη;
 
Κάθε αληθινός έρωτας είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Ένα αναπόφευκτο δράμα. Αναπόφευκτο κι ας κάνεις πώς το επέλεξες.  

Ο έρωτας. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να καταφέρνει να μοιάζει ως λογικοφανής, ως συνειδητός, αλλά παραμέσα, σχεδόν πάντα έτσι είναι. Μιλάνε για την αξία και την αξιοπρέπεια της επιλογής, για την πιθανότητα να πετύχεις διάνα άμα επιλέγεις, όμως ο έρωτας δεν καταδέχεται τους υπολογισμούς, εκδικείται όσους τον παζαρεύουν Είναι πανάκριβος ο έρωτας για να παραδοθεί στην φτήνια των εγγυήσεων. Προτιμά την τρέλα, την ήττα. Την σταύρωση.

Ο θεός όταν την κρίνει θα πει. Αν πόνεσες με τον πόνο του έρωτα σε συγχωρώ, γιατί πόνεσες, ήδη πόνεσες, ήδη πλήρωσες ακριβά. Πάντα είναι κανείς αθώος μπρος σε ένα τέτοιο πόνο. Σε τελευταία ανάλυση όλοι είμαστε από έρωτα σακατεμένοι. Ζητάμε το θαύμα ζητάμε τον άγγελο. Δεν υπάρχει πιο πιθανός δρόμος από αυτόν τον δρόμο, γιατί δε υπάρχει πιο σκληρός, οξύς πόνος.
Όλα τα άλλα γίνονται μετά, γιατί δεν είναι ποτέ ΄ο έρωτας εκείνος που θες, όσο τον θες, όπως τον θες τουλάχιστον σε τούτη την ζωή δεν είναι. Ούτε τα πάντα, ούτε για πάντα. Δεν είναι. Έτσι πλούσιος στην αρχή του έτσι μίζερος στο τέλος του.
…….Όμως η στέρηση είναι στέρηση, γιατί ο έρωτας που πόθησες δεν ήταν τότε αυτός, δεν ήταν εκεί, ούτε και εσύ τα κατάφερες τότε να είσαι. Πάντοτε κάτι γίνεται, κάτι και χαλάει πολύ πριν την ένωση, ή πολύ σιμά στην ένωση, χαλά κάτι από αλλού ή από σένα χαλάει. Κάθε λίγο βγαίνεις λιγότερος από την επιθυμία σου , τόσο μικρός και μωρός μπρος στο όνειρο σου. Και δεν φταίει κανείς, μόνο εσύ , πάντα. Κατά κάποιο τρόπο εσύ. Δεν ξεκολλάει εύκολα από το πετσί σου τούτη η βδέλλα. Και είναι μια θλίψη τόσο θλιβερή, ώστε έρχεται ή εποχή που ξεχνάς την αίτιά, δεν την χωράει η ψυχή σου και την ξεχνάς. Μένει η γεύση σίγουρα, αλλά η αιτία όλο και πιο ακαθόριστη. Άγνωστη δήθεν. Ίσως στην άλλη ζωή, ίσως σ΄ αυτό που λένε παράδεισο …… 

Αναρτήθηκε από την EvenStar

What's true in our minds is true, whether some people know it or not.